Fot: Biuro Kwiatowe Holandia

rodzina: wilczomleczowate (Euphorbiacese),

pochodzenie: poiudniowo-wschodnie Indie, Malezja, sprowadzone do Europy w roku 1860 przez angielskiego botanika Johna Gouldveitcha,

liście: różnią się kształtem i barwami w zależności od odmiany, najczęściej mienią się wieloma odcieniami żółtego, czerwieni, pomarańczu, zieleni, bywają w plamki, smugi lub nakrapiane, a także fantazyjnie pofalowane i powcinane,

kwiaty: drobne, niepozorne, zebrane w wiechowaty kwiatostan, pojawiają się późną zimą lub wczesną wiosną na starszych, dobrze pielęgnowanych egzemplarzach,

stanowisko: należy je ustawiać w miejscu bardzo dobrze oświetlonym, ale nie bezpośrednio na słońcu, niedobór światła powoduje zanikanie kolorowego wybarwienia, najlepiej rosną we wnętrzach, gdzie jesteśmy im w stanie zapewnić dość dużą wilgotność powietrza,

temperatura: przez cały rok około 20-24° C, nie lubią dużych wahań, zbyt niska temperatura powoduje zrzucanie dolnych liści, trzeba je dobrze zabezpieczyć przed mrozem zimą podczas transportu,

podlewanie: najlepsza jest woda miękka, odstała lub przegotowana, ważna jest stała, umiarkowana wilgotność podłoża, latem trzeba dbać o nią szczególnie,

nawożenie: od marca do września, najlepiej nawozem płynnym dla roślin o ozdobnych liściach,

przesadzanie: najlepsze jest podłoże lekkie, przepuszczalne, łatwo się nagrzewające, składające się z torfu, piasku i kompostu,

nie lubi: przeciągów, dymu tytoniowego, spalin gazowych, zbyt suchego powietrza, bywa wtedy atakowany przez tarczniki, miseczniki i przędziorki,

zastosowanie: do dekoracji reprezentacyjnych wnętrz, a także jako kolorowy dodatek do bukietów ślubnych i kompozycji kwiatowych,

uwaga: na sok mleczny, który może mieć działanie drażniące na skórę.

Barbara Błaszczyk
Nasz Dom i Ogród - Flora
numer 5(30)/2005


powrót