Fot: Biuro Kwiatowe Holandia
Niezliczone bogactwo kolorów i kształtów róż jest niekwestionowaną zasługą hodowców, którzy poświęcili im lata żmudnej pracy.
Popularne odmiany
Uprawiane obecnie odmiany wielkokwiatowe tzn. mieszańce herbatnie (Rosa thea hybrida)- najliczniejsza, a zarazem najliczniejsza grupa róż. Ich popularność bierze się głównie stąd, że świetnie się nadają na kwiat cięty. Do grupy tej należą najokazalsze róże, które na szczycie łodygi mają jedynie jeden podłużny pąk. Choć co roku na rynku pojawiają się nowości, to wiele odmian od cieszy się niezmiennym powodzeniem-ze względu na ciekawą barwę płatków, wielkość pąka i przede wszystkim długą trwałość po ścięciu. Należą do nich: Mercedes- jasnoczerwona, Sonia- różowa, Kardinal- ciemnoczerwona, Frisko- żółta, Lambada- pomarańczowa, Vanilia- kremowa, Ravel- ciemnoróżowa, Versilia- kremowołososiowa oraz róże z grupy Prophyta.
Z nowych odmian warto wymienić: Concorde- ciemnożółtą, Confidence - białą z różowym przebarwieniem brzegów, Preo - żółtopomarańczową, Seduction - intensywnie łososiową, Toscanini - różowokremową, Preference- truskawkoczerwoną, Claudia- bladoróżową, Larini- kremowoczerwoną, Elegance- jasnoróżową z ciemnoróżowym brzegiem, Starlite - cytrynowożółtą, Terracota- o barwie ciemnej ochry.
Na giełdzie kwiatowej można kupić także róże o wyjątkowo dużych kwiatach, sprowadzane do Polski z Brazylii i Izraela.
Do grupy róż tworzących kwiatostany złożone z kilku, kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu kwiatów należą tzw. Polianty (Rosa polyantha) i mieszańce bukietowe (Rosa polyantha hybrida), o licznych drobnych kwiatach, zebranych w " bukieciki" na szczyty pędów. Rośliny te mają zastosowanie przede wszystkim na rabatach. Do tej samej grupy zalicza się róże wielokwiatowe (Rosa floribunda) i mieszańce bukietowe wielkokwiatowe (Rosa floribunda grandiflora), których kwiaty dorównują wielkością kwiatom mieszańców herbatnich. Są one osadzone pojedynczo na pędach; niekiedy pąki wyrastają także po bokach, poniżej pąka szczytowego.
Róże miniaturowe wyróżniają się wśród innych odmian małymi kwiatami i drobnymi liśćmi, osadzonymi na delikatnych pędach.
Fot: Biuro Kwiatowe Holandia
Zbiór
Trwałość kwiatów zależy nie tylko od odmiany, ale również od momentu cięcia (jest to istotne zwłaszcza jesienią i zimą). Najwcześniej należy ścinać odmiany żółte - w fazie dobrze wybarwionego pąka. Odmiany białe tnie się wtedy, gdy pąki zaczną się rozwijać, a czerwone i różowe - kiedy pierwsze dwa płatki w pąku są odchylone, a działki kielicha skierowane w dół. Wiosną i latem można ścinać kwiaty we wcześniejszej fazie rozwoju.
Po ścięciu róże łatwo tracą wodę, co objawia się więdnięciem szypułki pod kwiatem. Dlatego należy starać się maksymalnie ograniczyć transpirację i utrzymać róże w pełnym turgorze.
Fot: Biuro Kwiatowe Holandia
Przechowywanie
Bezpośrednio po ścięciu umieszczamy rośliny w wodzie z dodatkiem kwasu cytrynowego (500 mg/l - płaska łyżeczka na 10 l wody) lub w roztworze preparatu Chryzal-RVB (najlepiej o temp. 400 C). Następnie przenosimy je na 4-24 godziny do chłodni (temp. 0-10 C) lub od razu sortujemy. Przycięte, powiązane w pęczki rośliny przechowujemy w chłodni:
- na mokro - przez 7 dni;
- na sucho - przez 10-14 dni, zapakowane w papier i szczelne worki foliowe.
Przed sprzedażą końce pędów trzeba obciąć i wstawić kwiaty na 12 godzin do roztworu pożywki.
W kwiaciarni
Zaraz po przywiezieniu róże należy rozpakować i ostrożnie usunąć ich dolne liście oraz kolce. Aby nie doszło do zatkania wiązek naczyniowych przez pęcherzyki powietrza, łodygi przycinamy nad woda, używając ostrego noża lub sekatora. Jeśli podczas transportu róże przywiędły, możemy przywrócić im świeżość w następujący sposób:
- zanurzając końce pędów na minutę we wrzątku lub opalając je nad płomieniem;
- wstawiając rośliny na pół godziny lub godzinę do ciepłej wody (temp. 40-430 C) o pH 3,0 (wodę zakwaszamy kwasem cytrynowym, stosując ok. 1,5 g/l, czyli pół płaskiej łyżeczki kwasu na litr wody);
- zanurzając całe kwiaty w wodzie, np. w wannie.
Dla róż, które odzyskały jędrność, zaleca się płynną pożywkę - Chryzal Professional. Zapobiega ona starzeniu się liści i kwiatów, stymuluje pobieranie wody i obniża jej pH, hamuje rozwój bakterii. Stosując ją, nie musimy ponownie podcinać łodyg, myć wazonów i zmieniać wody. Jeśli jednak roztwór zmętnieje, trzeba go wymienić.
Fot: Biuro Kwiatowe Holandia
Porady dla kupujących
- Najlepiej kupować róże od jednego sprawdzonego producenta lub importera
- Nie warto dać się skusić niższą ceną, bo często kryje się za nią zła jakość.
- Róże muszą być dobrze napojone, o sztywnych pędach, bez oznak więdnięcia szypułki pod pąkiem.
- kwiaty nie powinny mieć usuniętych zewnętrznych płatków.
- Końce pędów nie mogą być czarne - takie róże zbyt długo przetrzymywano w chłodni.
- Liście muszą być jędrne, zielone i nieuszkodzone. Te z objawami chlorozy (pożółkłe) lub zasychające zdecydowanie obniżają wartość dekoracyjną roślin.
- Zwróćmy uwagę, czy róże nie są porażone przez choroby grzybowe:
- szarą pleśń (szarawy pylący nalot na pąkach oraz okrągłe lub owalne plamy na pędach);
- mączniak prawdziwy (mączysty nalot na wszystkich częściach kwiatu i pędu);
- mączniak rzekomy (żółte plamy na liściach i szarawy nalot na ich spodniej stronie);
Sprawdżmy, czy róże nie są zaatakowane przez szkodniki:
- przędziorka chmielowca (górna strona blaszek liściowych pokryta żółtymi plamkami, spodnia zaś delikatną pajęczynką, silnie porażone liście opadają);
- wciornastka zachodniego (czernienie i deformacja płatków oraz marszczenie się liści);
- mszycę smugową (deformacje wierzchołków pędów);
Uwaga!
- Róże bardzo kolczaste, np. odmiany Kardinal i Konfetti, wzajemnie się kaleczą.
- Transport róż powinien trwać jak najkrócej. W upalne dni warto je owinąć wilgotnym papierem, a zimą, przy spadkach temperatury poniżej zera, otulić kocem.
Fot: Biuro Kwiatowe Holandia
Serwis prasowy Kwartalnik Bukiety
Bukiety
Nr 2 (5) 1999 r.
Nowy numer już w kioskach
powrót
|
